Inductieverlichting bestaat al een paar decennia. Is deze oplossing met ‘nul onderhoud’ en laag energieverbruik echter de moeite van het overwegen waard in het tijdperk van LED? Hoe verhoudt zij zich tot andere lichtbronnen, en wat zijn de nadelen?
Inductieverlichting is de afgelopen jaren steeds populairder geworden, doordat ontwikkelingen in de technologie de productiekosten hebben verlaagd, terwijl stijgende energieprijzen en verplichtingen tot CO2-reductie de vraag naar energiezuinige, koolstofarme technologieën vergroten. Uit recente onderzoeken blijkt dat inductieverlichting bij correcte toepassing het energieverbruik met meer dan 50% en de onderhoudskosten met 70% kan verlagen.
Inductieverlichting versus LED
Zowel LED- als inductieverlichting bieden aanzienlijke energiebesparingen, dimbaar wit licht, directe ontsteking en een aanzienlijk langere lamplevenstijd. De spectrale output van LED’s is echter „gepiekerd” door de rood-groen-blauw (RGB) kleurmening.
Inductieverlichting biedt daarentegen een vloeiendere, hoogwaardigere spectrale output, die geschikt is voor CCTV-verlichtingstoepassingen en situaties waarbij een opdrachtgever flikkering wil uitsluiten.
LED-technologie is temperatuurgevoelig, wat tot problemen kan leiden als warmte niet effectief wordt afgevoerd. Inductieverlichtingsinstallaties draaien ter vergelijking al sinds de vroege jaren negentig in Londen en hebben aangetoond dat inductie een zeer stabiele technologie is.
Qua optische output produceren LED’s sterk gericht licht, waardoor een goede uniformiteit moeilijk te realiseren is. Inductielampen zijn daarentegen een grote, diffuse lichtbron, zodat het een uitdaging is de output te beheersen binnen een compacte armatuurbehuizing. Qua kosten kunnen LED’s ongeveer drie tot vier keer duurder uitvallen dan inductieverlichting; de totale kosten van een inductiearmatuur liggen in lijn met die van traditionele technologieën.
Al met al is inductieverlichting, vanwege de afwezigheid van flikkering, het lagere warmteverbruik en de afwezigheid van brom of verblinding, zeker een kosteneffectieve technologie die het overwegen waard is. Dit ontkent geenszins dat LED ook een uitstekende bron is voor energiezuinige, onderhoudsarme verlichting, maar het is belangrijk de specifieke voordelen te begrijpen die inductieverlichting voor bepaalde situaties biedt.
Hoe werkt inductieverlichting?
Inductieverlichting gebruikt elektromagnetisme om wit licht op te wekken uit een fluorescentielamp. In essentie is een inductielichtbron een fluorescentielamp waarbij de elektroden zijn vervangen door magnetische spoelen. Door de elektroden te verwijderen, neemt de levensduur van de lamp aanzienlijk toe en kan de buis harder worden aangestuurd, waardoor de lichtstroom toeneemt. Inductieverlichting maakt gebruik van een energiezuinig elektronisch voorschakelapparaat, is direct te ontsteken, dimbaar en verkrijgbaar in diverse kleurtemperaturen.
CO2-uitstoot verminderen
Een van de belangrijkste factoren bij het specificeren van straatverlichting is de verplichting om de CO2-uitstoot te verminderen. Op dit moment zijn de gehanteerde methoden om reducties in CO2-uitstoot te meten relatief eenvoudig en kijken zij doorgaans alleen naar de directe vermindering van CO2 als gevolg van energieverbruik. Overheden beginnen steeds vaker rekening te houden met indirecte „integrale” CO2-kosten over de gehele levenscyclus, en naarmate geavanceerdere fiscale beleidsmaatregelen van kracht worden, worden de voordelen van technologieën met een lange levensduur, zoals inductieverlichting, duidelijk zichtbaar.
Gedurende de levensduur van één inductielamp zouden vier tot vijf traditionele lampen nodig zijn; wanneer u de CO2-kosten van productie, logistiek en verwijdering meeneemt, wint inductieverlichting het met grote afstand. De CO2-kosten van onderhoud kunnen nog groter zijn, zeker als u de CO2-uitstoot meeneemt van het inzetten van vloten hefvoertuigen en het omleiden van honderdduizenden voertuigen (dit kan de grootste impact hebben bij tunnelsluitingen). Kortom: onderhoudsarme technologieën zoals inductieverlichting bieden de mogelijkheid om de CO2-impact van de verkeersinfrastructuur aanzienlijk te verlagen.
Kosten verlagen
Bij vrijwel alle aankoopbeslissingen is de uiteindelijke doorslaggevende factor: „Levert het verbeteringen op of verlaagt het de kosten?” Steeds meer mensen beginnen de „integrale” kosten van installaties mee te wegen, in plaats van alleen de initiële kapitaalinvestering. Dat is verstandig, want het zou uiteraard een vergissing zijn om de installatiekosten te halveren, om het bespaarde bedrag vervolgens binnen het eerste jaar kwijt te raken aan extra energiekosten.
Sommige overheidscontracten, zoals die waarbij de lokale overheid de armaturen aanschaft en de aannemer een vaste jaarlijkse vergoeding per eenheid betaalt, bieden aankopers onvoldoende prikkel om onderhoudsarme verlichting te installeren. Gelukkig worden de contracten periodiek herzien en weten de meest concurrerende aannemers, die onderhoudsarme verlichting specificeren, steeds vaker de opdrachten binnen te halen.
Nadelen van de technologie
Inductieverlichting kent enkele tekortkomingen. Een van de meest voor de hand liggende is dat, als een wezenlijk fluorescentielamp, de lichtbron zeer groot is. Hoewel dit de verblinding vermindert, vereist conventionele optische beheersing van de lichtbron een grotere reflectorvorm om een brede, uniforme lichtverdeling te realiseren. Dit is minder een probleem bij tunnel- of industrieverlichting, waar grotere lichtbronnen zoals fluorescentieverlichting of lagedruk natriumverlichting gangbaar zijn. Bij residentiële straatverlichting, waar compacte armaturen populair zijn, valt inductie echter uit de boot. Omdat residentiële straatverlichting circa 70% van de wegverlichting vertegenwoordigt, zal inductie deze uitdaging moeten overwinnen om een significante bijdrage te leveren aan energiebesparing. INDO heeft een geavanceerde optische oplossing ontwikkeld waarmee onze lampen efficiënt kunnen functioneren in een compactere behuizing.
Een ander nadeel is dat, omdat de lamp fosforbekleed is, de lichtstroom gedurende de levensduur van de lamp afneemt. Dit verloopt volgens een omgekeerd exponentiële curve, die gebruikelijk is voor veel technologieën en die afvlakt bij circa 80.000 uur. Anders dan traditionele technologieën die doorgaans na 20.000 uur uitvallen, faalt een inductielamp niet plotseling en blijft zij functioneren gedurende de gewaarborgde ballastlevensduur van 80.000 uur. Huidige inductielampen depreciëren naar 70% output bij 60.000 uur en naar 66% bij 80.000 uur. De uitdaging bij wegverlichting is het afwegen van de vervangingsperiode tegen een geschikte onderhoudsfactor (dat wil zeggen: in welke mate de lichtstroom mag afnemen). Wij adviseren een vervangingsinterval van 15 jaar, waarbij de lichtopbrengst tot 70% mag dalen. Dit interval biedt de optimale balans tussen energiebesparing, onderhoudskosten en de noodzaak om bij installatie „te veel licht te leveren”. Momenteel wordt onderzoek verricht naar de fosforbekleding om de algehele depreciatiesnelheid te verlagen.
Bewijs op straat
Hoe goed presteert inductieverlichting in de praktijk? INDO werkt samen met een aantal lokale autoriteiten in Londen en levert een scala aan straatverlichting om het verlichtingsniveau op Londense drukke straten te handhaven of te verbeteren. Vervangingen hebben geleid tot energiebesparingen van 73 W bij vervanging van 150 W-armaturen, wat neerkomt op een integrale energiebesparing van £ 450 per eenheid en een onderhoudsbesparing van £ 100 per eenheid. Een aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien, is dat het inductie-voorschakelapparaat elektronisch is en de circuitverliezen daardoor slechts 5% bedragen, vergeleken met het verlies van 15% bij sommige magnetische voorschakelapparaten (een 150 W INDO-lamp verbruikt in totaal 158 W, terwijl een typische 150 W HPS-lamp in werkelijkheid 178 W verbruikt).
